مقالات زعفران

آخرین مقالات مربوط به زعفران را در سایت زعفران آلنج بخوانید

این محصول به دلیل مصارف خوراکی و دارویی فراوان، مورد توجه بسیاری از مردم جهان قرار دارد، و از آنجا که طبق آمار موجود در بخش قبل نشان داده شد، ایران در تولید این محصول نه تنها مزیت نسبی بلکه از مزیت مطلق هم برخوردار می باشد، لذا میتوان با تولید و صادرات آن منابع ارزی فراوانی را عاید کشور نمود.

وضعیت کنونی صادرات زعفران

توجه ناکافی به امر آموزش در بخش کشاورزی به ویژه به منظور حفظ ارتقای کیفیت و سطح بهداشت محصول توجه ناکافی به بسته بندی صحیح استاندار جذاب تشکیل و به روز و فقدان استراتژی قیمت گذاری حفظ قیمت با توجه به مرغوبیت و کیفیت محصول تولیدی کشور و نیز نقش بی نظیر ایران در تولید این محصول  ،قاچاق پیاز زعفران به کشورهای دیگر از جمله افغانستان در سال های گذشته  پایین بودن قیمت زعفران در بازارهای هدف نسبت به بازار داخل را ، پایین بودن سهم ایران از منافع و ارزش افزوده به طور کلی  تجارت زعفران علی رغم سهم بالغ بر 90  درصد در تولید کاهش سهم و منافع تجار ایرانی ازبخش بازرگان زعفران به کمتر از 5 درصد و افزایش سهم واسطه ها و دلال ها و صادر کننده گان غیر واقعی در شبکه بازار داخلی و خارجی به بییش از 50 درصد از دیگر مشکلات زعفران را از عمده  ترین مشکلات زعفران می باشد. فقدان سازمان تجاري حرفه اي زعفران دلایل چنین احساس نیازي را می توان در بحرانهاي پیاپی زعفران و عدم مدیریت بحران جستجو نمود. بحرانهاي صنعت زعفران در صورت وجود اتحادیه هاي حرفه اي و نیرومند یا فرصت بروز نمی یافت و یا در صورت بروز به راحتی قابل مدیریت بود. مشکلات زعفران در سالهاي گذشته، رکودهاي پیاپی ناشی از کاهش یا افزایش قیمت و نهایتاً دخالت دولت و اعلام خرید توافقی زعفران، به علت فقدان اتحادیه هاي حرفهاي زعفران می باشد.. در صورت ایجاد سازمانهاي تجاري زعفران ایران، این سازمان هر سال میبایست با تحلیل دقیق بازار جهانی و انتقال آن به پیکر سازمان (اعضا) ضمن آمادگی لازم، قدرت جهانی بازار زعفران را به عهده بگیرد. استراتژي اصلی میبایست بر ایجاد هماهنگی در جهت امکان به دست گرفتن سهم جهانی بازار متمرکز گردد. خلأ سازمان تجاري و استراتژي پویا باعث حاکمیت جریان واسطه گري خواهد شد که عملاً در مناسبات تجاري زعفران در داخل و تجارت جهانی زعفران عامل ضد توسعه محسوب میشود.

وضعیت کنونی صادرات زعفران

منابع نفتی

شاید بتوان مشکل اصلی صادرات زعفران و به طور کلی محصولات غیر نفتی در ایران را وجود منابع عظیم نفتی دانست که از فروش و صادرات این ثروت، درآمدهای سرشاری نصیب دولت می گردد که انگیزه پایینی را برای دولت جهت توجه به صادرات غیرنفتی موجب می شود. در این زمینه مجلس می تواند با تصویب قوانینی، مقدار کمتری از درآمد نفت را در اختیار دولت بگذارد، تا دولت برای تأمین درآمد خود مجبور به سرمایه گذاری زیربنایی در صادرات غیرنفتی و به خصوص کالاهای کشاورزی شود. تا زمانی که نسبت درآمد حاصل از صادرات محصول زعفران به درآمد حاصل از فروش نفت؛ 1 به 600 باشد، هرگز نمی توان امید به افزایش ظرفیت ها برای تولید صادرات زعفران و دیگر کالاهای کشاورزی داشت.

توسعه جهانی کشت و برداشت زعفران و ظهور رقباي جدید

گرم شدن زمین و تغییرات جوي امکان تغییر جغرافیاي کشت و برداشت زعفران را امکانپذیر و قطعی کرده است. کشورهایی از قبیل نیوزلند، مطالعات کاربردي را در جهت کشت زعفران در کشور خود انجام داده و به نتایج مثبتی رسیده اند و این به معنی ورود رقباي جدید در تجارت زعفران است.

 

صادرات زعفران

تعرفه و موانع غیر تجاری

 تعرفه و موانع غیرتجاری باعث کاهش صادرات کالاها و عدم کارایی در امر تجارت می گردد تعرفه ها و موانع غیرتجاری است. این امر در مورد زعفران نیز صادق می باشد و صادرات آن به صورت بسته بندی قیمت آن را در کشورهای مقصد بسیار گران می کند و باعث کاهش تقاضای مصرف کنندگان خارجی می گردد و از طرفی صادرات فله ای آن باعث افت کیفیت و نیز افتادن این کالا بدست واسطه ها می شود که بیشترین سود را دریافت نموده وبهره چندانی عاید کشور نمی شود. حمایتهاي هدایت نشده و نادرست از زعفران و ضعف در اجراي حمایتها بعد از پیروزي انقلاب و با اتخاذ سیاست خروج از اقتصاد تک محصولی و توسعه صادرات غیر نفتی، سیاستهاي حمایتی در دستور کار قرار گرفته و زعفران از بخشهایی بوده که بسیار مورد توجه قرار گرفت. اعطاي تسهیلات بانکی شامل وام بلندمدت بدون بهره، پرداخت ارزهاي دولتی جهت تهیه تجهیزات کنترل کیفیت و پرداخت جوایز کلان صادراتی از جمله این سیاستها بود. سیاست توسعه اقتصاد غیر نفتی نظریهاي کاملاً منطقی بود اما استراتژي بکار گرفته شده در مورد زعفران از لحاظ تاکتیک، مسیر صحیحی را طی ننمود. اگر استراتژي حمایتی در هدف بدنبال ارتقاي تجارت (صنعت) زعفران ایران بود، میبایست سیستم حمایتی را بر روي بخش تولید برنامهریزي و متمرکز مینمود. حمایت از تولیدکننده زعفران از لحاظ مادي و معنوي و حقوقی از قبیل تشکیل سندیکاي زعفرانکاران واقعی، برگزاري برنامه هاي آموزشی، اعزام زعفران کاران به کشورهاي رقیب مانند اسپانیا، یونان، کشمیر و هند به منظور ارتقاي آگاهی از امکانات و برنامه هاي رقباي جهانی زعفرانکاران، اعزام به بازارهاي هدف به منظور آشنایی با فرهنگ عامه بازارهاي هدف و انتظارات مشتریان خارجی، ارتقاي دید و بینش از بازار جهانی، نیازسنجی و استانداردها و غیره میتوانست در توسعه و ارتقاي توان ورود به عرصه رقابت جهانی و توسعه پایدار صنعت زعفران ایران بسیار موثر باشد، اما در عمل سیاست حمایتی به سوي توسعه بخش بازار تجارت زعفران پیش رفت. اعطاي تسهیلات و وام هاي کلان جهت تاسیس شرکتهاي بسته بندي زعفران باعث گسترش بی سابقه شرکتهاي بسته بندي زعفران تنها به منظور رونق بخشیدن به کسب و کار این گونه شرکتها گردید. جوایز صادراتی انگیزه بسیار بالایی را براي این شرکتها به منظور ارسال هر چه بیشتر و به هر ترتیب زعفران به آن سوي مرز ها، و به دنبال آن افت کیفیت و اعتبار جهانی بازار زعفران ایران به وجود آورده است.